Give away Abbondanza!

 

Hermine mailde me met de vraag waar ze zich kon aanmelden als volger van mijn blog. Huh? Wat? Ik realiseerde me daardoor opeens dat ik er nooit bij had stilgestaan om hiervoor een gadget op het blog te zetten. Ik kijk natuurlijk wel naar het aantal bezoekers en daar was ik best tevreden over, maar om ook volgers te ‘kweken’, daar was ik niet zo mee bezig.  En om dat te doen moet je het je bezoekers natuurlijk wel zo gemakkelijk mogelijk maken. Ik dacht dat je je gewoon kon aanmelden door op de link ‘volgen’ te klikken (in de balk bovenin), maar dat blijkt ook niet altijd zo te werken. Geen wonder dus dat mijn officiële volg-aanhang nog niet zo groot was :)

Tijd dus om daar iets aan te doen! Ik heb de Google volg-gadget geplaatst en nodig jullie van harte uit om je aan te melden. Dat zou ik echt super leuk vinden!  En… om dat te vieren, organiseer ik hierbij een ‘Give Away’ (ook weer iets nieuws voor mij overigens).

De Give Away bestaat uit een pot Abbondanza Krijtverf of Soft Silk (wat je het liefst wilt) in een kleur naar keuze. (Je hoeft nog niet direct te zeggen wat je voorkeur is hoor. Mocht je de winnaar zijn dan hoor ik dat wel van je.) De Give Away loopt tot zondag 26 september 00:00 uur. Op maandag de 27e september (oh toeval: de verjaardag van mijn lief) trek ik een winnaar. Iedereen die een berichtje plaatst dingt mee. Laat ook even weten of je volger bent of wordt of een link op je weblog plaatst, dan doe je dubbel mee!

Wil je wat meer weten over wat je kunt winnen? Kijk dan gewoon even in onze webshop. Dan kun je vast nadenken over een leuk kleurtje of een klusje waarbij je wel een liter gratis verf kunt gebruiken! Als je op de afbeelding hieronder klikt, krijg je een groter formaat.

Even na kletsen, lekkers in Frankrijk en kinderen die thuiskomen en weer weggaan

Nog even na kletsen. Bijvoorbeeld over al het lekkers in Frankrijk. Want jongens jongens, wat hebben we daar weer heerlijk gegeten. Zelfs de eenvoudige omelet die we aten in onze favoriete strandtent was van super kwaliteit. Lekker zacht en romig, heerlijk op smaak, met een lekker stukje brood erbij en een lekkere salade. Jammie! 

Ik kijk trouwens ook altijd graag rond op de lokale markten. Niks geen massaproducten daar. Gewoon mooie kramen van lokale boeren en hun producten. Of een kleine kraampje (eigenlijk meer een grote tafel met een parasol erboven) waar moeder en zoon staan met de oogst van die week. Een paar artisjokken, wat sla, een paar tomaten, een paar bakjes aardbeien. En het ziet er allemaal zo mooi uit!

Deze heeft een speciale betekenis voor mij. De kaas heet ‘Abondance’ (overvloed). En dat doet me natuurlijk denken aan onze eigen Abbondanza verf. Het Italiaanse woord voor overvloed. In onze vakantie was er in ieder geval ook overvloed. Meer dan genoeg om te proeven, te zien, te ruiken en van te genieten!

Ik heb eigenlijk best een beetje heimwee… Ik bedoel maar; gisteren 3 x druipend en kletsnat van de fiets afgestapt! Ik had het helemaal gehad met die regen! Mijn zoon kwam gisteren terug van een 3 weekse trip naar Spanje en Frankrijk. Een en al slungelige zongebruinde benen en armen en gebleekte haren. Big smile omdat hij het zo leuk had gehad. En hij had al bijna direct zin om weer terug te gaan. Hoewel hij 3 uur na thuiskomst eerst maar eens even 21 (!) uur heeft liggen pitten. Hij is om half twee in slaap gevallen en vanochtend om half elf ben ik gaan kijken of hij nog ademde.  Zo grappig; ik stond 1 minuut heel gespannen te kijken of zijn dekbed wel op en neer ging en toen schrok hij met een ruk wakker en keek me recht in de ogen. Haha zijn 6e zintuig is goed in orde volgens mij! Maar goed, is de een veilig terug, gaat de ander weer weg. M’n dochter vertrok even later voor een reis naar Congo of all places. Dus ik heb precies een half uur mogen meemaken met beide kids op knuffelafstand, waarbij ik met eigen ogen kon zien dat ze veilig, heelhuids en gezond waren haha.  Niet dat ik zo’n moederkloek ben hoor, maar als ze weg zijn en vooral vér weg, en vooral alléén weg, dan ben ik toch steeds een beetje zo half bezorgd of het allemaal wel goed gaat. Van dochterlief ben ik wel wat gewend; ze studeert in Gent en is dus altijd wel een eind uit de buurt, maar Gent of Congo, da’s nog wel even een verschil dacht ik zo.

Brocante en nog meer moois

Nou vooruit dan, nog een paar Frankrijk foto’s om het af te leren (en omdat ik nog lekker wil nagenieten). Dit keer van enkele markten die we hebben bezocht. Er was niet ontzettend veel bijzonders overigens. Mijn hoogtepunt was eigenlijk het eten van een ‘repas’ in een halfverwaaide tent vol luidruchtige Franse families (en geen NL kenteken in de wijde omgeving haha). Zo gezellig. Je kon een plastic bordje halen met een stuk vers gebarbecued vlees, een stuk stokbrood, een partje brie, een bergje frieten en een perzik. En de Fransen nemen er dan een flesje wijn bij. Zo’n heerlijke combi die geen Nederlander zou bedenken. Wij zouden op zo’n markt massaal aan de broodjes hamburger zitten.   

Biertje??

Dit flessenrek had ik graag (!) meegenomen, maar helaas hadden we geen centimeter ruimte meer in de auto. Wel pijnlijk dus om dan tussen al die leuke spullen te lopen. Ik kon alleen maar kleine prulletjes meenemen…

Zoiets als dit ook; eigenlijk moet je dan gewoon het hele mandje kopen. Aan eentje heb je toch ook niks. Toch?

Hmm… nieuw verfje, leuk stofje… Tsja.

Niet echt mijn soort tas, maar leuke kleurtjes

Mooi verweerd zink… Kan ik ook wel uren naar kijken. En denken; hoe kan ik zo’n effect benaderen met verf? Misschien dat jij denkt; mens doe niet zo moeilijk, koop gewoon iets van zink. Maar ik kan er niks aan doen; ik wil alles vertalen naar verf. Noem het maar een afwijking haha.

Blik. Dat had natuurlijk nog wel tussen de bagage gepast, maar ik heb al zoveel kleine prulletjes. Wat ik wél heb gekocht zal ik later nog wel eens laten zien.

Moet je dat nou mooi zien knallen. Dat bruine kastje en dan die pot die gewoon licht lijkt te geven!

Heel mooi. Maar ehm… 90 euro? Nou neuh dacht het niet.

Deze vond ik ook te duur (Miep Kniep). Het was maar een kleintje, maar 15 euro vond ik even te veel van het goede. Ik denk dan weer; ach zo’n sjabloon kan ik zelf ook zo even maken. Maar nu ik weer thuis ben denk ik; ach was toch wel leuk geweest haha.

Deze harten vind ik echt prachtig, maar ik heb er toch geen gekocht. Ik vind het een naar idee dat dit eigenlijk van iemands graf of grafsteen afkomstig is. Althans dat is het volgens mij. De naam, geboortedatum en sterfdatum van de overledene staan erop. Het lijken me toch een soort herdenkingshartjes. Ik vind dan eigenlijk dat dat in iemands familie hoort te blijven.

Weet iemand van jullie of mijn vermoeden klopt? Ben wel nieuwsgierig eigenlijk. 

Moois in Frankrijk

Ik had jullie nog wat foto’s beloofd. Niet van luiken maar van andere dingen. Ik heb er nog een paar uitgezocht. Een kleine selectie. Want niet alle foto’s zijn geschikt voor the world wide web haha. Sommige dingen moet je een beetje privé houden hè?

Ik heb je de vorige keer luiken laten zien. Maar ik heb nog wel meer moois gezien natuurlijk. Deuren, ramen, mooie panden…
Kijk maar even mee.

Dit vind ik ook zo geweldig. Het hoort bij het huis waarvan je de hartjesluiken in de vorige post hebt gezien. Ook zo’n Provençaals blauw.

Hier zie je de rest van dit huis. Nou ja huis; landgoedje is een betere beschrijving. Zie je nog net dat zwembad achter het hek? Whoeha daar wil ik ook wel wonen!

Ook al zo’n schatje. Mooi met dat bijpassende blauwe aardewerk (als je op de foto klikt zie je een vergroting).

Deze toren vond ik ook geweldig. Daarboven hoort toch gewoon Rapunzel met haar lange vlechten uit het raampje te hangen? Als ik dat sprookje zou mogen verfilmen dan zou ik deze toren willen gebruiken.

Hierboven de toegangspoort naar een wijnhuis. Ik was direct verliefd op dat prachtige siersmeedwerk tussen de pilaren. Geweldig! We hebben hier trouwens wel wat verloren rondgelopen; de wijnboer kwam z’n huis niet uit, hoewel er een bordje hing dat je welkom was. Een uurtje later hebben we nog wel een paar doosjes gekocht bij de wijnboer hieronder.

Hier werden we wel opgemerkt en aangesproken door een heel aardige gastvrouw die ons in vloeiend Engels te woord stond (nadat ze medelijdend ons Franse gehakkel had aangehoord). Helaas is de wijn intussen wel op. Een goede reden om weer eens die kant op de rijden haha. Ware het niet dat we nog wel een jaartje moeten wachten voor we weer vakantie hebben :(

Leuke luiken

In mijn vorige post vertelde ik al dat ik op vakantie was geweest. We waren in Frankrijk, waar we de eerste week hebben doorgebracht met familie in een prachtig chateau in het zuiden van Bourgondië en de tweede week met z’n tweetjes aan de Middellandse zee. Een mooie mix van twee uitersten. De eerste week stond in het teken van uitstapjes, beetje cultuur, brocantemarkten bezoeken, spetteren in het zwembad, uitgebreid ontbijten en lunchen met z’n allen, ‘s avonds met een heel stel koken, wijntje erbij, daarna met de hele bubs (12 man) aan tafel. Kortom; veel mensen om ons heen en heel veel lol en gezelligheid. De tweede week kwamen we wat meer aan onszelf toe; zonnen, zwemmen, uitslapen, niet op de klok letten, niet koken, ‘s avonds heerlijk (en lekker laat) uit eten en stappen tot diep in de nacht. Nog steeds heel veel lol dus haha. Maar géén cultuur en geen stap richting stadjes, kerkjes, marktjes of wat dan ook :)

Maar goed, die eerste week, dat was dus de ‘cultuurweek’. Vooral als ik op reis ben valt mijn oog op de dingen die mij aantrekken. Zoals verweerde muren, allerlei aparte kleurencombinaties, mooi uitgestald fruit, grappige uithangborden, deuren, luiken, noem maar op. 
Deze beelden inspireren mij en ik let dan ook altijd heel goed op. Welke kleuren gebruikt de lokale bevolking? Hoe zijn die muren, deuren of meubels beschadigd? Op welke plekken vooral? Welke kleuren piepen er tevoorschijn onder de afgebladderde verf? Al dit soort dingen sla ik op in mijn geheugen. Mijn verfgeheugen dus. Om het ooit weer eens te gebruiken als ik een bepaalde uitstraling of look wil.

Vooral na de afgelopen maanden, met al die uren en uren werk aan de Abbondanza collectie, was ik natuurlijk helemaal geobsedeerd door alle kleuren die ik zag. Ik liep nog nét niet met een kleurkaart rond.
Ehm.. Mirjam? Niet liegen; dat deed je wél! 
Oké, ja sorry hoor, ik had écht de kleurkaarten meegenomen om ze hier en daar naast een leuke lokale kleur te houden haha.    

Willen jullie meegenieten? Hieronder wat leuke luiken.

Hierboven zie je de luiken van onze slaapkamer in het chateau. Hier en daar liet de verf een beetje los en bij een van onze ramen, op de vensterbank, vond ik een klein afgebrokkeld snippertje verf. Ik ben van plan om exact die kleur na te maken. Op de foto lijkt de kleur erg op de kleur ‘French Shutters’. (Goh, hoe toevallig hè?) In werkelijkheid is hij bijna hetzelfde als ‘Verdigris’ (ik had immers die kaart bij me). Ik denk dat het genoeg is als ik er een klein beetje wit bij doe.

Dit hierboven is natuurlijk ook fantastisch. Hoewel ik niet denk dat veel mensen opzettelijk hun luiken op deze manier zullen bewerken, kan ik een uitstraling als deze wel weer heel goed gebruiken op een andere manier. Misschien op een robuust tafelblad, of een oude kast. Een oude deur die dienstdoet als decoratie achter een oude sidetable. Of… hmm misschien toch op een paar oude sierluikjes haha. 

Deze zijn meer mintkleurig. Hier en daar zie je de kleur van het (oranje/rood kleurige) hout er doorheen komen. Zo’n mintkleur op een oranje/rode ondergrond doet het geweldig. Als ik dit zou willen imiteren zou ik denk ik gaan voor de combinatie hieronder: ‘Cuban Car’ op een basis van ‘Sangre de Torro’.

  Dit is ook mooi. Eigenlijk zie je hier ook weer die pittige combinatie van een blauwtint met zo’n roestkleur. Alleen zijn deze luiken wat meer lavendel-kleurig. Even inzoomen hoor..

Ik kon natuurlijk niet op dit balkon klimmen, maar ik gok dat de kleur overeenkomt met ‘Lavender’ of ‘Bluebell’.

Ook hier weer een mooie vergrijsde lavendelkleur, zoals overal in deze streek. Genieten dus!

En dit dan. Zijn ze niet zoet? We zaten dan wel niet in de Provence, maar dit vind ik toch wel een ‘Provence Blue’ hoor. Deze kleur knalt je heerlijk tegemoet zo in die stralende zon. Deze luiken zijn ook mooi poedermat. Zoiets zou ik dan ook met krijtverf doen en niet in zijdeglans. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, kan krijtverf ook wel buiten worden gebruikt. Omdat de verf ademt zal hij niet gaan bladderen. Ik heb een rieten stoeltje met verdunde krijtverf geschilderd en buiten op het terras staan. Hij blijft prima. 

Ik heb nog meer leuke foto’s hoor. Ook van andere dingen. Deuren bijvoorbeeld haha. Nee, serieus, ook van olijven en zo. Maar dat komt een volgende keer wel weer.

Een dagje op de redactie van ariadne (en vieze voeten)

 

Een paar weken geleden, nét voordat ik op vakantie zou gaan (hierover later meer) werd ik gebeld door ontwerpster Marieke van ariadne at Home, met de vraag of ik wilde meewerken aan de zelfmaakbijlage van het novembernummer. Deze bijlage komt in het teken te staan van verftechnieken en ‘of ik een paar items wilde bewerken met wat speciale technieken zoals kammen, slepen of craqueleren’. Nou, leuk natuurlijk, daar zeg ik geen ‘nee’ op. Direct daarna op vakantie gegaan, dus toen ik terugkwam moest ik als de wiedeweerga aan het experimenteren met de door Marieke uitgekozen kleuren uit onze verfcollectie.

Vorige week werd ik op de redactie verwacht en kon ik eens met eigen ogen rondkijken in de inspirerende omgeving van een van mijn lijfbladen. De redactie is gehuisvest in een gebouw waar meerdere creatieve bedrijven zitten. En hoewel het een redelijk rechttoe rechtaan gebouw is kun je toch overal zien dat hier creatieve mensen werken. Mooie lampen aan de plafonds, opvallende kleden op de vloer, inspirerende moodboards aan de muren en overal mensen die in groepjes overleggen, ontwerpen, aan lay-outs werken en al druk bezig zijn met de nummers die pas maanden later zullen uitkomen.

 bron: bsg infoletter

Ik werd hartelijk ontvangen door Marieke en maakte kennis met de vrouwen die werken achter de schermen van dit fijne woonblad. Daarna liet Marieke me haar werkplek zien; een heerlijk ‘hok’ stampvol met stoffen, lintjes, hoog opgestapelde rollen mooi behangpapier, items die al eens zijn gefotografeerd of die nog op de foto komen, potten verf, lades vol gereedschap, papiertjes, naaigerei, lampenkappen, kortom; een walhalla voor iemand (zoals ik) die overal nog wel een bestemming in ziet en wiens fantasie dan gelijk op hol slaat.

Zelf heb ik ook zo’n kast met –tig laadjes. Ooit heeft deze waarschijnlijk dienst gedaan als archiefkast bij een verzekerings- of overheidskantoor. Allemaal laadjes op A-4 formaat waar ooit saaie documenten in hebben gezeten, maar waarin ik van alles en nog wat in bewaar; sjablonen, leuke afbeeldingen, kraaltjes, pegels van kroonluchters, mooi verpakkings-materiaal, knipsels, envelopjes met bladgoud, noem maar op. Op dat ene kastje ben ik al zo gek, dus je kunt je voorstellen dat ik likkebaardend rondkeek in Marieke’s domein.

Onder het genot van een lekkere cappuccino bespraken we onze strategie; wat zou ik gaan doen en welke kleuren zou ik  gebruiken? Hier zal ik niet te veel van verklappen, want het moet natuurlijk wel een verrassing blijven, dat novembernummer :)
Maar ik kan natuurlijk wel een klein tipje van de sluier oplichten zonder uit de school te klappen.

Kijk, het zit zo; als ik aan het verven ben heb ik bij voorkeur m’n oude verfplunje aan. Dan kan ik het lekkerst werken en als het zo uitkomt onbekommerd knoeien of mijn handen of kwasten afvegen aan mijn kleren. Vaak zie je dan ook aan mijn kleding, handen of armen wel met welke kleuren ik heb gewerkt :) 
 
Tja kan ik er wat aan doen dat jullie dan kunnen zien welke kleuren ik die middag heb gebruikt? Ik heb gewoon toevallig wat vegen ‘True Indigo’ (links) en ‘Petrol’ (rechts) op m’n broek.

Het was een mooie dag, dus ik had mijn flipflops aan. En ik moest veelvuldig op m’n knietjes om ook de poten netjes te kunnen verven. Tja en dan krijg je dit hè? Lekkere klodders ‘Persian Pottery’ (links) en ‘Bleu Pastel’ (rechts) op mijn voeten.

Tot een uur of vier ben ik lekker bezig geweest en was ik klaar. Dat wil zeggen; voor zover dat mogelijk is. Normaal zou ik wel wat meer tijd nemen om speciale technieken aan te brengen. Dan laat ik bij voorkeur de onderlagen een dagje uitharden voordat ik verder ga, maar dat kon in dit geval niet. Vervolgens nog even met Marieke stap voor stap de werkwijze doorlopen die ik had gevolgd en de namen en nummers van de Abbondanza kleuren, zodat de tekstredactie er later een werkbeschrijving van kan maken voor de lezeressen. Komende week worden de spullen gestyled door Linda en gefotografeerd. Ik ben enorm benieuwd naar het resultaat!  

Oh ja: en geen commentaar op mijn voeten hè? Ik bedoel maar; wie is er nu tevreden over haar voeten? Je probeert er wat van te maken met een knalkleurtje nagellak maar verder moet je ‘t er maar mee doen. Nou ja, ik kan er goed op lopen. Dus…